Ağustos 13, 2008

tennenni

nefesi alıp verirken
günün en kırmızı görüntüsünde
korkusunu saklamayan gözlerdeki son yolun fotoğrafı sen,
ve bunları anlamaya çalışan ben'in hikayeleri..

..derken bile hiçbir anlamı buna dahil etmemenin verdiği derin yalnızlık, derin egoizim ve geride kalanlar
yada bunun zaten hikaye olduğunu, karakterize edilmemesini savunanlar

bugunkü konumuz.



ps: kara tahtaya 100 kere arkadaşlarımın çantalarını camdan atmamalıyım yazmışlığım var.
Acım büyük.

Hiç yorum yok: